Welkom, gast

Stichting iLogos heeft een propositie die je niet vaak ziet: betekenisvolle informatisering. Daarmee creëert iLogos maatschappelijke impact door effectieve inzet van datatechnologie. Over de kansen die initiatiefnemer Jochem van Hal zag, en hoe de weerbarstigheid van een systeem én principes leidden tot deze Briljante Mislukking.

Specifieke voedingsmiddelen in het voedingspatroon van patiënten kunnen een scala aan chronische klachten veroorzaken. Om te bepalen of er sprake is van een vertraagde voedselallergie analyseert LHM Diagnostiek met een betrouwbare analyse de aanwezigheid van IgG-antistoffen tegen voeding. Deze manier van testen is klinisch veelbelovend, maar de Nederlandse zorgprofessionals erkennen het concept nog niet.

Innovatieve ideeën lopen vaak vast tijdens de implementatie en digitale zorg is nog steeds geen integraal onderdeel van passende zorg. Wanneer uitvoeringsorganisaties in de zorg de opdracht krijgen zich actiever in te zetten voor de verandering van de zorg met digitale zorg, gaan de initiatiefnemers van De ZorgZandBak hiermee aan de slag. Maar na een veelbelovend traject lopen zij zelf ook aan tegen een complex van juridische, institutionele en zorgculturele weerbarstigheid.

Omdat poliklinische patiënten met een acute palliatieve bestralingsindicatie niet meer twee weken werden opgenomen moest er een moest de zorg en begeleiding opnieuw georganiseerd worden. Twee onderzoekers en een multidisciplinair team zouden hieraan gaan werken. Helaas kwam er maar tien procent van de patiënten in het programma terecht, want het was niet gelukt om op alle relevante afdelingen voor voldoende draagvlak te zorgen.

Plezierig thuis blijven wonen is een wens van velen, ook als je door ouderdom of beperkingen kwetsbaarder wordt. Bovendien is ‘langer thuis wonen’ overheidsbeleid. Om te deze wens te realiseren, is er in de gemeente Dalfsen een samenwerking opgezet tussen zorg, welzijn en wonen: de Uitprobeerdienst Dalfsen. Deze partij zette zich in om oplossingen op maat voor de ouderen te verzinnen, maar wist niet altijd waar de ouderen precies behoefte aan hadden en dat werd een struikelblok.

De nieuwe Jeugdwet in 2015 maakte de gemeente verantwoordelijk voor de jeugdzorg. De ouderbijdrage werd in de nieuwe wet overgenomen, voorheen ging de opbrengst hiervan naar de schatkist. Door een gebrek aan juiste informatie werd een deel hiervan niet geïnd. De gemeenten moesten dit verbeteren, maar het ICT-systeem dat de administratie moest doen werkte nog onvoldoende en gemeenten zich verzetten tegen de grote administratieve lasten. Uiteindelijk is de ouderbijdrage in zijn geheel afgeschaft.