Welkom, gast

Stichting iLogos heeft een propositie die je niet vaak ziet: betekenisvolle informatisering. Daarmee creëert iLogos maatschappelijke impact door effectieve inzet van datatechnologie. Over de kansen die initiatiefnemer Jochem van Hal zag, en hoe de weerbarstigheid van een systeem én principes leidden tot deze Briljante Mislukking.

Specifieke voedingsmiddelen in het voedingspatroon van patiënten kunnen een scala aan chronische klachten veroorzaken. Om te bepalen of er sprake is van een vertraagde voedselallergie analyseert LHM Diagnostiek met een betrouwbare analyse de aanwezigheid van IgG-antistoffen tegen voeding. Deze manier van testen is klinisch veelbelovend, maar de Nederlandse zorgprofessionals erkennen het concept nog niet.

Innovatieve ideeën lopen vaak vast tijdens de implementatie en digitale zorg is nog steeds geen integraal onderdeel van passende zorg. Wanneer uitvoeringsorganisaties in de zorg de opdracht krijgen zich actiever in te zetten voor de verandering van de zorg met digitale zorg, gaan de initiatiefnemers van De ZorgZandBak hiermee aan de slag. Maar na een veelbelovend traject lopen zij zelf ook aan tegen een complex van juridische, institutionele en zorgculturele weerbarstigheid.

Uit opnamegegevens van patiënten met de longaandoening COPD bleek dat een kleine groep patiënten verantwoordelijk is voor veel ziekenhuisopnames. Blijft heropname noodzakelijk en hoe kunnen we dat voorkomen of verminderen? Er kwamen uit het onderzoek een aantal verbeterpunten. Ondanks de mooie resultaten staat het project onder druk i.v.m. de bekostiging. Veel mensen met COPD zijn niet aanvullend verzekerd, terwijl fysiotherapie na (her)opname van groot belang is.

In 1992 werd er in El Salvador in zes gemeenten een door Nederland gefinancierd gezondheidsprogramma georganiseerd met als doel om wederopbouw van de door de oorlog sterk aangetaste gezondheidsinfrastructuur te stimuleren en de gezondheidssituatie te verbeteren. Tot 1996 verliep het programma voorspoedig, maar door problemen in de politiek werd het project stopgezet.

Kinderen met ADHD zouden na een verschuiving van tweede- naar eerstelijnszorg behandeld worden door huisartsen. De huisartsen vonden echter dat zij niet in staat waren de juiste zorg te geven en hadden ook niet de tijd hiervoor. Als oplossing werd er een succesvolle pilot op kleine schaal gedaan met een praktijkondersteuner huisarts (POH)-GGZ Jeugd. Toen het project op grote schaal werd uitgerold ging het mis, het was moeilijk om met zoveel partijen overeenstemming te vinden over de plannen.