Welkom, gast

Stichting iLogos heeft een propositie die je niet vaak ziet: betekenisvolle informatisering. Daarmee creëert iLogos maatschappelijke impact door effectieve inzet van datatechnologie. Over de kansen die initiatiefnemer Jochem van Hal zag, en hoe de weerbarstigheid van een systeem én principes leidden tot deze Briljante Mislukking.

Specifieke voedingsmiddelen in het voedingspatroon van patiënten kunnen een scala aan chronische klachten veroorzaken. Om te bepalen of er sprake is van een vertraagde voedselallergie analyseert LHM Diagnostiek met een betrouwbare analyse de aanwezigheid van IgG-antistoffen tegen voeding. Deze manier van testen is klinisch veelbelovend, maar de Nederlandse zorgprofessionals erkennen het concept nog niet.

Innovatieve ideeën lopen vaak vast tijdens de implementatie en digitale zorg is nog steeds geen integraal onderdeel van passende zorg. Wanneer uitvoeringsorganisaties in de zorg de opdracht krijgen zich actiever in te zetten voor de verandering van de zorg met digitale zorg, gaan de initiatiefnemers van De ZorgZandBak hiermee aan de slag. Maar na een veelbelovend traject lopen zij zelf ook aan tegen een complex van juridische, institutionele en zorgculturele weerbarstigheid.

De organisatie Text to Change wilde mensen in Uganda meer HIV/AIDS kennis te geven via hun mobiele telefoon en ze meer HIV/AIDS kennis geven via hun mobiele telefoon en ze verwijzen naar hun test faciliteiten om zo een verhoging van het aantal geteste personen te creëren. Er was een goede voorbereiding, maar op de ochtend van de lancering kreeg TTC de code 666 toebedeeld, getal van de duivel. Alle betrokken (christelijke) partijen wilden direct wilden stoppen met het programma.

Patie¨nten en zorgprofessionals ervaren een gebrek aan informatie over medicatie bij een bezoek aan het ziekenhuis. De tablet-app moest ervoor zorgen dat patie¨nt e´n zorgprofessional beter gei¨nformeerd zijn over medicatie. Uiteindelijk bleken een aantal problemen verdere ontwikkeling in de weg te staan, zo ontbrak het aan voldoende focus, waren er veel verkenningen met partijen uit het bedrijfsleven en bleek het lastig om op 1 lijn te komen met betrekking tot een concreet plan van aanpak.

Kinderen met ADHD zouden na een verschuiving van tweede- naar eerstelijnszorg behandeld worden door huisartsen. De huisartsen vonden echter dat zij niet in staat waren de juiste zorg te geven en hadden ook niet de tijd hiervoor. Als oplossing werd er een succesvolle pilot op kleine schaal gedaan met een praktijkondersteuner huisarts (POH)-GGZ Jeugd. Toen het project op grote schaal werd uitgerold ging het mis, het was moeilijk om met zoveel partijen overeenstemming te vinden over de plannen.